Greece: signs international tax agreement to tackle tax evasion

OECD – Paris, 22 February 2012

Greece: signs international tax agreement to tackle tax evasion

Greece has signed the Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters, a multilateral agreement that was developed jointly by the Council of Europe and the OECD and that is open for signature to all countries. The Convention promotes international co-operation in the assessment and collection of taxes.

As taxpayers increasingly operate on a global basis, tax authorities are moving from bilateral to multilateral co-operation and from exchange of information on request to more effective forms of collaboration. The Convention is an effective and practical tool to help tax authorities in their everyday work.

At a time when Greece is looking to shore up its economy in line with a new financial package supported by the Euro area countries and other stakeholders, the Convention will allow Greece to work more closely with other countries to combat tax avoidance and evasion.
“In addition to demonstrating its commitment to following the international standards on tax transparency and exchange of information, this signing is a step towards Greece’s efforts to restore the longer-term sustainability of its public finances. The Convention will help Greece improve its internal tax collection system and pursue the tax revenues lost to tax avoidance and evasion. This will ensure that individuals and multinational enterprises pay the right amount of tax, at the right time and in the right place,” said OECD Secretary-General Angel Gurría.

Signatories to the Convention are so far:  Argentina, Australia, Belgium, Brazil, Canada, Denmark, Finland, France, Georgia, Germany, Greece, Iceland, India, Indonesia, Ireland, Italy, Japan, Korea, Mexico, Moldova, Netherlands, Norway, Poland, Portugal, the Russian Federation, Slovenia, South Africa, Spain, Sweden, Turkey, Ukraine, the United Kingdom and the United States.

>> For more information, journalists should contact: Grace Perez Navarro, deputy-director of the OECD’s Centre for Tax Policy (+ 331 45 24 18 80).

>> Further information about the Convention on Mutual Administrative Assistance in Tax Matters is available at www.oecd.org/ctp/eoi/mutual

Advertisements

Two Greeks charged with money laundering regarding stolen Rubens work

By Associated Press, Published: September 2

ATHENS, Greece — Court officials say two Greeks who were arrested during an operation that recovered a stolen 17th-century Pieter Paul Rubens painting have been charged with money laundering.

The two, identified only as a man aged 64 and a woman aged 40, were remanded Friday pending their appearance before a magistrate. The officials said they were not considered suspects with the theft itself.

Greece’s Culture Ministry said “The Hunt for the Caledonian Wild Boar” Rubens painting was stolen in 2001 from an unidentified Belgian museum. The ministry said it would provide further details about the case in the coming days.

A Rubens work with that title was stolen in 2001 from the Fine Arts Museum in Ghent, Belgium, by three masked robbers.

The two Greeks now in custody were arrested in Athens on Thursday.

Copyright 2011,  The Associated Press.

Η θλιβερή θέση της Ελλάδας (και) στην Καταπολέμηση Ξεπλύματος Χρήματος

Η θλιβερή κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο τομέας της καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος στην Ελλάδα, παρά τους τρεις μέχρι σήμερα (άχρηστους όπως αποδεικνύεται) Νόμους και τη σύσταση Επιτροπών, Ανεξάρτητων Αρχών κοκ. οδήγησε στην κατάταξη της χώρας στις γκρίζες λίστες της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF). Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι κανείς από τους νομοθέτες μέχρι σήμερα δεν έχει αντιληφθεί ούτε τη σπουδαιότητα της FATF για τα συμφέροντα της χώρας αλλά ούτε και το πνεύμα των επιταγών και των απαιτήσεων της FATF. Ζητήματα ασφάλειας και φερεγγυότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της ελληνικής οικονομίας κρίνονται ως συνήθως μέσα από τον φακό της αδιέξοδης εσωτερικής πολιτικής και διοικητικής ανεπάρκειας, στο πλαίσιο της οποίας οι σαπουνόφουσκες έχουν αντικαταστήσει τη διακυβέρνηση και την εποπτεία. Ο ισχύον Νόμος 3691/2008 είναι ακριβώς τέτοιου επιπέδου, ενώ η παραλλαγή του που βρίσκεται στα συρτάρια ή ετοιμάζεται για το Κοινοβούλιο διακρίνεται από μία στενή ποινικού δικαίου θεώρηση, αγνοεί τη σκοπιμότητα της ρύθμισης και “οραματίζεται” επιτροπές “και όργανα στρατηγικής” τα οποία η χώρα δεν έχει καν τη δυνατότητα να στελεχώσει (για να μην αναφερθούμε στη δυνατότητα να τα χρηματοδοτήσει).

Παρά τις τραγελαφικές καταστάσεις κατά τη διάρκεια ύπαρξης της προηγούμενης “Ανεξάρτητης Αρχής για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Χρήματος”, η εμμονή στην τοποθέτηση εισαγγελικού λειτουργού στην Προεδρία της Επιτροπής για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Χρήματος καταδεικνύει ότι δεν έχει γίνει αντιληπτή η φύση της απαιτούμενης “Αρμόδιας Αρχής” ως μίας Μονάδας Ανάλυσης και Αξιολόγησης Χρηματοοικονομικών Πληροφοριών και Στοιχείων (Financial Intelligence Unit), και όχι ως μίας διωκτικής ή ανακριτικής αρχής.  Σε κάθε περίπτωση στη θέση μεγαλόστομων προβλέψεων ίσως θα έπρεπε πρώτα να εξασφαλιστεί η δυνατότητα σύνταξης μίας ετήσιας αναφοράς στη FATF στην αγγλική γλώσσα ή η εκπροσώπηση της χώρας στα διεθνή φόρα από εξειδικευμένους επιστήμονες και τεχνοκράτες, γνώστες του αντικειμένου και ικανούς χρήστες μίας τουλάχιστον ξένης γλώσσας (κατά προτίμηση της αγγλικής).

Επίτου προκειμένου: κατά την Ολομέλεια του Φεβρουαρίου 2011 η FATF δημοσίευσε τρεις διαφορετικές λίστες στις οποίες κατέταξε τις προβληματικές χώρες σε κατηγορίες:

α) Η πρώτη λίστα τιτλοφορήθηκε ως Public Statement περιλαμβάνοντας την Βόρεια Κορέα και το Ιραν ως τις χώρες που εμφανίζουν “στρατηγικές ανεπάρκειες” (βλ. προηγούμενη ανάρτησή μας) και ως εκείνες που τα ρυθμιστικά καθεστώτα “ενέχουν απειλές για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα”.

β) Η δεύτερη λίστα αφορά τις χώρες “που δεν παρουσιάζουν ικανοποιητική πρόοδο” όσον αφορά τους μηχανισμούς καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος. Στις χώρες αυτές περιλαμβάνοντα:  η Αγκόλα, η Βολιβία, η Αιθιοπία, η Κένυα, η Μυανμάρ, το Νεπάλ, η Νιγηρία, η Σρι Λάνκα, η Συρία, το Τρινιντάντ και Τοπάγκο και η Τουρκία.  Οι χώρες αυτές οφείλουν να ενισχύσουν τα ρυθμιστικά καθεστώτα καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος ή διαφορετικά θα αντιμετωποίσουν τον κίνδυνο της πρόσκλησης από τη FATF στα μέλη της όπως “λάβουν υπόψη τις απειλές που ανακύπτουν από τις ανεπάρκειες που αφορούν τις δικαιοδοσίες/έννομες τάξεις αυτές”. Με άλλα λόγια να “πέσουν” στην κατηγορία Ιράν και Β. Κορέας.

γ) Η τρίτη λίστα αφορά δικαιοδοσίες/έννομες τάξεις οι οποίες “έχουν επιδείξει σοβαρή πολιτική βούληση να αντιμετωπίσουν τις εντοπισθείσες ανεπάρκειες” στα ρυθμιστικά καθεστώτα τους για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος. Οι χώρες αυτές είναι: η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, το Μπάγκλαντες, ο Ισημερινός, η Γκάνα, η Ονδούρα, η Ινδονησία, το Μαρόκο, το Πακιστάν, η Παραγουάη, οι Φιλιππίνες, το Σαο Τομέ και Πρίντσιπε, το Σουδάν, η Τανζανία, η Ταϊλάνδη, το Τουρκμενιστάν, η Ουκρανία, η Βενεζουέλα, το Βιετνάμ, η Υεμένη και η Ελλάδα.

Σημειώνεται ότι η Ελλάδα αποτελεί το μοναδικό κράτος-μέλος της ΕΕ και τη μόνη ευρωπαϊκή χώρα (μαζί με την Ουκρανία) που εμφανίζεται στις τρεις αυτές μαύρες και γκρίζες λίστες της FATF. Αυτή η αρνητική αξιολόγηση αφορά τη φερεγγυότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και λαμβάνεται υπόψη τόσο από τις αγορές όσο και από τους οίκους αξιολόγησης.

Η πιστοποιήση ανεπάρκειας σε περιόδους κρίσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, ίσως πιο επικίνδυνη και από την ίδια την ανεπάρκεια.

Η “Σέχτα Επανασταστών” στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων των ΗΠΑ

Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ συμπεριέλαβε στις 22/2/2011 στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων την “Σέχτα Επαναστατών”, την οργάνωση που εμφανίστηκε τον Φεβρουάριο του 2009 έχει αναλάβει την ευθύνη για τη επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα Κορυδαλλού και στον τηλεοπτικό σταθμό Alter όπως και την ευθύνη για τη δολοφονία του αστυνομικού της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας Νεκτάριου Σάββα καθώς και του Σωκράτη Γκιόλια δημοσιογράφου και bloger (troktiko) ο οποίος είχε συστηματικά ασχοληθεί με θέματα διαφθοράς. Η δράση της εγκληματικής αυτής οργάνωσης έχει χαρακτηριστικά δράσης οργανωμένου εγκλήματος. Τυπικά η ένταξη της στον κατάλογο απαγορεύει σε αμερικανούς πολίτες να κάνουν συναλλαγές μαζί της και παγώνει κάθε περιουσιακό στοιχείο της στις ΗΠΑ.

Το έγγραφο όπως δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ

[Billing Code: 4710-10]

DEPARTMENT OF STATE
[Public Notice: 7347]

In the Matter of the Designation of
Sect of Revolutionaries
also known as SE
also known as Sekhta Epanastaton
also known as Sekta Epanastaton
also known as Secta Epanastaton
also known as Revolutionaries Sect
also known as Rebel Sect
also known as Armed Struggle for Revolutionary Independence Sect of
Revolutionaries
as a Specially Designated Global Terrorist pursuant to Section 1(b) of Executive
Order 13224, as amended.

Acting under the authority of and in accordance with section 1(b) of
Executive Order 13224 of September 23, 2001, as amended by Executive Order
13268 of July 2, 2002, and Executive Order 13284 of January 23, 2003, I hereby
determine that the organization known as Sect of Revolutionaries, also known as
SE, also known as Sekhta Epanastaton, also known as Sekta Epanastaton, also
known as Secta Epanastaton, also known as Revolutionaries Sect, also known as

Rebel Sect, also known as Armed Struggle for Revolutionary Independence Sect of
Revolutionaries, committed, or poses a significant risk of committing, acts of
terrorism that threaten the security of U.S. nationals or the national security,
foreign policy, or economy of the United States.
Consistent with the determination in section 10 of Executive Order 13224
that “prior notice to persons determined to be subject to the Order who might have
a constitutional presence in the United States would render ineffectual the blocking
and other measures authorized in the Order because of the ability to transfer funds
instantaneously,” I determine that no prior notice needs to be provided to any
person subject to this determination who might have a constitutional presence in
the United States, because to do so would render ineffectual the measures
authorized in the Order.

This notice shall be published in the Federal Register.
February 22, 2011 ___________________________
Date Hillary Rodham Clinton
Secretary of State

[FR Doc. 2011-4275 Filed 02/24/2011 at 8:45 am; Publication
Date: 02/25/2011]

Η Αργεντινή δεν μπήκε στην γκρίζα λίστα της FATF … αλλά η Ελλάδα …

Παρά τις διαπιστώσεις αναφοράς της Ομάδας Χρηματοοικονομικής Δράσης (FATF) το Δεκέμβριο του 2010, περί του ότι η Αργεντινή δεν εκπληρώνει τις απαιτήσεις συμμόρφωσης σχετικά με 962 σημεία στις 47 από τις συνολικά 49 Συστάσεις της FATF για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, ο διεθνής ρυθμιστικός αυτός φορέας εμπειρογνωμόνων, του οποίου τα 36 μέλη συμπεριλαμβάνουν τα περισσότερα κράτη-μέλη του G20, δεν κατέταξε τελικά την χώρα στην γκρίζα λίστα της κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας στο Παρίσι στις 24 Φεβρουαρίου 2011.

Ενώ η FATF χαρακτηρίζει το Ιράν και τη Β. Κορέα στις χώρες που αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για την ακεραιότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος (μαύρη λίστα), η γκρίζα λίστα (grey list) της συμπεριλαμβάνει 31 χώρες οι οποίες εμφανίζουν «στρατηγικά ελλείμματα στην καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας»: Βενεζουέλα, Βολιβία, Ισημερινός, Παραγουάη, Τουρκία, Ελλάδα (μόνη χώρα μέλος της ΕΕ στη λίστα), Συρία, Κένυα, Ταϊλάνδη. Οι χώρες αυτές τελούν σε διαδικασία παρακολούθησης και αξιολόγησης.

Όσον αφορά την Αργεντινή και την Ελλάδα έχουν κοινό χαρακτηριστικό, πέραν της ανεπάρκειας των μηχανισμών καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, ένα τεράστιο πρόβλημα παραοικονομίας και φοροδιαφυγής που συντηρεί και την οικονομική εγκληματικότητα. Προφανώς κι ένα τεράστιο έλλειμμα ικανότητας ή βούλησης αποτελεσματικής διακυβέρνησης.

Παρότι η Αργεντινή θα εξακολουθήσει να τελεί υπό στενή επιτήρηση η απόφαση αποσκοπεί στην επιβράβευση της αυστηροποίησης των κανόνων και των διαδικασιών που επιτεύχθηκαν πρόσφατα καθώς και στην ενθάρρυνση περαιτέρω προσπαθειών. Επισημαίνεται ότι με την παρουσία του Υπουργού Δικαιοσύνης στην κρίσιμη συνεδρίαση ερμηνεύθηκε ως έκφραση της αποφασιστικότητας της Αργεντινής για την εντατικοποίησης της καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

Η FAT θα επανεξετάσει την κατάσταση της Αργεντινής στο πλαίσιο της επόμενης Ολoμέλειας της τον Ιούνιο αξιολογώντας την συμμόρφωση της αρμόδιας αρχής για την καταπολέμηση του οικονομικού εγκλήματος με τις συστάσεις της.

 

Η περίπτωση της Ελλάδας

Η κατάταξη στη γκρίζα λίστα αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τις χώρες που αφορά δεδομένου ότι υποσκάπτει τη φήμη της χώρας ως χρηματοπιστωτικού κέντρου. Δυστυχώς οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν μέχρι σήμερα αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάταξης της χώρας (και κράτους-μέλους της ΕΕ) σε αυτή τη λίστα. Το χειρότερο είναι ότι η πολιτική ηγεσία των αρμοδίων υπουργείων δεν έχει αντιληφθεί καν περί τίνος πρόκειται. Η επιμονή τοποθέτησης δικαστικού ή εισαγγελικού λειτουργού επικεφαλής της αρμόδιας αρχής/επιτροπής για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας είναι ενδεικτική των μοιραίων παρεξηγήσεων. Πριν από 18 μήνες μάλιστα η Ελλάδα κινδύνευσε άμεσα να μεταφερθεί στη μαύρη λίστα.

Η απελπιστική αυτή κατάσταση οφείλεται πέραν της παντελούς αδιαφορίας των ελληνικών κυβερνήσεων για την εφαρμογή ενός απλού και αποτελεσματικού κανονιστικού πλαισίου και στην τραγική  ανεπάρκεια της αντιπροσώπευσης της χώρας σε τέτοια διεθνή fora εμπειρογνωμόνων και εξειδικευμένων επιστημόνων. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι μέχρι σήμερα εθνικοί εκπρόσωποι  οι οποίοι ήταν κάθε άλλο παρά εξειδικευμένοι στο αντικείμενο δεν γνώριζαν ή γνώριζαν ελάχιστα Αγγλικά.

Shadow banks, shadow sovereigns or Tax havens at the core of the Greek crisis ?

Posted in FT Alphaville by Joseph Cotterill on Nov 25 15:58.

This is not your usual sovereign contagion post.

We’ve argued once before that Ireland’s failed bondholder bailout has unleashed contagion that does not just threaten the eurozone. Sudden illiquidity could also strike banking systems across the core, returning markets to volatility last seen during the late-2008 crisis.

That moment in the market witnessed an intense dollar shortage for European banks, requiring the establishment of central bank swap lines. Trouble reappeared over Greece in May 2010 and dollar swaps were again pressed into service. Interesting to observe the current pressure on euro basis swaps, even if it’s nothing like at levels of the recent past:

But back to this core illiquidity risk.

It’s a point that returned to mind during Ashby Monk of the Oxford SWF Project’s discussion of a recent IMF paper on financial globalisation.

Ireland looms surprisingly large as a node in this globalisation process. For example — here’s a chart Monk points out that underlines Ireland’s share of the $25,500bn global funds industry:

Not bad for a very small economy. Not good for financial contagion.

That’s because the IMF paper really uses ‘global funds industry’ as a euphemistic portmanteau for the shadow banks. You should know ‘em well enough by now, but if not, the paper has a nice summary of what shadow banks (or if you prefer, nonbank financial intermediaries) did:

In the run up to the crisis, LCFIs [large, complex financial institutions] generally increased their reliance on market-sensitive funds, as the global search for yield prompted a move away from more expensive deposit funding. Facilitated by regulatory arbitrage, this liability re-composition also reflected, and was supported by, changes on the asset side, through securitization, ratings creep, and leverage. This process resulted in balance sheet growth and aided greater interconnections of banks with nonbank funding sources and across borders. It also resulted in the buildup of systemic risk concentrations and formed the critical fault lines along which liquidity shocks were subsequently transmitted globally.

Transforming maturities, enhancing liquidity, arbing the regs.

For example, consider a structured investment vehicle connected to a bank that borrowed short-term liquidity from the money and repo markets for investing in longer-term asset-backed securities. It was a relationship hedged with credit derivatives, and unfortunately primed to blow up in 2007 and 2008.

That’s a horrific simplification, but there you are. Fast forward to 2010.

What the paper points out is not only that European banks remain far more connected to the funds industry than their US peers; but also that funds’ overall cross-border exposures are still not fully understood, amid a complex ecology of countries that are common lenders and/or common borrowers, and sometimes key offshore finance centres to boot.

Which is where we start to move from shadow banks to shadow sovereigns. It’s a good bet Greece is a bit less interconnected with banking and shadow banking systems in the core than Ireland. But there’s an interesting chart in the IMF paper (click to enlarge):

This is assuredly not the path of Greek contagion markets have been looking for in 2010. And as the authors explain (emphasis ours):

Figure 10 presents four clusters (i.e., countries that together form more of a closed system), centered around a set of core connections that are closely linked to Greece: (i) a red cluster of countries with access to funds domiciled in Luxembourg; (ii) a black cluster with access to funds domiciled in the offshore centers of British Virgin Islands, Jersey, Cayman, Guernsey, and the Isle of Man; (iii) a blue cluster with Ireland at the core; and (iv) a green cluster of the U.S. with several key European and other countries. Greece is interconnected with each of the central nodes of these clusters. This close interconnection across other core countries suggests why asset re-allocations and flows might have been large systemically, with potentially significant impact on countries such as Ireland.

Which should perhaps focus minds on the consequences of not carrying through an orderly sovereign restructuring in Ireland or Greece — or any other distressed sovereign hiding out there, actually. (A chart with the Kingdom of Spain in the centre would be most interesting.) There’s an emerging consensus that this must be prepared for. See the latest German whizz on when restructuring provisions should be inserted into that two-tiered eurozone government bond market, for example.

(And the above applies just as much to any European bank bondholder burden-sharing as part of a sovereign restructuring, of course.)

It’s practically a truism these days that a modern European sovereign default would be vastly larger in terms of size of debt, and much more legally complex than the Russian or Argentine restructuring that once held the records. Even without considering any tricky shadow bank connections.

Doesn’t stop it being a lethal truism if tested, though.